وقتي يک کماندو خواب مي بيند

به گزارش تا شهدا ، حسن آبشناسان به سال ۱۳۱۵ در تهران چشم به جهان گشود. پس از کسب ديپلم در سال ۱۳۳۶ به دانشگاه افسري وارد و در سال ۱۳۳۹ با درجه ستوان دومي فارغ التحصيل شده و دوره مقدماتي را درسال ۱۳۴۰ به پايان رساند. وي پس از پشت سر گذاشتن اولين دوره رنجر در ايران ، تا سال ۱۳۵۶ دوره‌هاي عالي ستاد فرماندهي را طي نموده و در اين ميان نيز دوره‌هاي چتر بازي وتکاوري را در داخل و خارج از کشور گذراند. شهرت حسن آبشناسان به تقيد مذهبي ، آن هم در فضاي آلوده ارتش شاهنشاهي به حدي بود که در ميان هم دوره اي هايش به شيخ حسن معروف شد. همين مسئله باعث شد که پس از پيروزي انقلاب اسلامي به سرعت مورد اعتماد انقلابيون قرار گيرد و از جمله افرادي باشد که پايه هاي نظامي سپاه پاسداران را قوت و قوام ببخشد.

حسن آبشناسان در هشتم مهر سال ۱۳۶۴ شمسي ، در حالي که با مسئوليت فرماندهي لشکر۲۳ نوهد (يگان تکاوران نيروي زميني)، در خط مقدم «عمليات قادر »حضور داشت ، با آتش مستقيم ارتش بعثي به شهادت رسيد و نام خود را به عنوان «اولين فرمانده لشکر شهيد» ارتش جمهوري اسلامي به ثبت رساند. وي همزمان با فرماندهي لشکر ۲۳ نوهد ، فرماندهي قرارگاه شمال غرب ارتش جمهوري اسلامي را نيز بر عهده داشت.

آن چه مي بينيد ، تصويري است از يکي از معدود يادداشت هاي به جا مانده از شهيد آبشناسان . اين يادداشت که به يک سال و چند هفته قبل از شهادت ايشان مربوط مي شود ، ثبت يک رويا است:

روحمان با يادش شاد

متن يادداشت:

بسمه تعالي

خواب ديدم که در روي زمين راه نمي روم.تقريبا پرواز مي کنم اما پروازم اوج ندارد. تقريبا دو سه متري زمين بود. مانعي در جلوي پرشم وجود آمد که با گفتن يا علي ، اوج گرفتم و از مانع عبور کردم و به پرواز ادامه دادم.

۱۵/۶/۶۳

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا