فرماندهی عملیات

 پس از خلع بنی صدر از فرماندهی کل قوا و تغییر و تحولی که در سیستم فرماندهی نیروها  پیش آمد، رزمندگان ارتشی و سپاهی، که از آغاز جنگ  دوشادوش یکدیگر جنگیده بودند، وحدت و انسجام بیشتری یافتند و این وحدت، در صحنه های عملیاتی به صورت ترکیب و ادغام رزمندگان و یگان های ارتشی و سپاهی در یکدیگر، تجلی یافت و از آن پس بسیاری از 

عملیات ها به صورت مشترک اجراء گردید.

امیر سپهبد شهید علی صیاد شیرازی، فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش این واحد و یک پارچگی رزمندگان را که ثمرات ارزنده ای داشت، «ترکیب مقدس» نامید.

در عملیات بیت المقدس، قرارگاه عملیاتی کربلا در جنوب که در ۳۱ فروردین ماه سال ۱۳۶۱ افتتاح شده بود، هدایت و کنترل عملیاتی دو بازوی توانمند دفاع مقدس را که چون یک روح  در دو جسم بودند به عهده داشت.

در طرح عملیاتی کربلا ۳ در رابطه با فرماندهی عملیات، متن زیر که توسط فرمانده ی نیروی زمینی ارتش تهیه گردیده بود، درج شد.

«این عملیات از قرارگاه کربلا در جنوب هدایت می گردد و با توجه به این که:

 

۱ـ رهبری این عملیات سرنوشت ساز هم چنان به عهده ولی عصر (عج) می باشد. برای حفظ وحدت فرماندهی، مسئولیت فرماندهی و هدایت این عملیات را شخصا و با توکل به خدا برعهده می گیریم.

۲ـ چون این جنگ و رزم در راه الله است، پیروزی آن به نام الله و رزمندگان اسلام به ثبت
می رسد. ان شاء الله».

دستور عملیات کربلا ۳ با امضاء فرمانده نیروی زمینی ارتش صادر شد ولی با شروع عملیات سایر دستورات و طرح ها با امضاء فرمانده کل سپاه پاسداران برادر محسن رضایی و
فرمانده ی نیروی زمینی ارتش صادر گردیدند. در قرارگاه های تابعه ی قرارگاه کربلا نیز که ترکیبی از لشکرهای ارتشی و سپاهی بودند، فرماندهان لشکرها مشترکاء امور مربوط به طرح ریزی و صدور دستورات و هدایت عملیات را برعهده اشتند.

یگان های شرکت کننده در عملیات، پس از دریافت طرح عملیاتی کربلا ۳، طرح های عملیاتی خود را تهیه و جهت تصویب به قرارگاه کربلا ارسال نمودند.

در ۷ اردیبهشت ماه، فرمانده سپاهی در قراگاه نصر، پیشنهاد نمود تغییراتی در طرح عملیاتی قرارگاه مزبور داده شود و این قرارگاه هم زمان با تامین سرپل، برای محاصره خرمشهر به سوی نهر عرایض و غرب خرمشهر هم تک نماید. این کار با تدبیر کلی عملیات مبنی بر تصرف سرپل و اطمینان از تامین آن در مرحله اول و سپس ادامه تک برای تامین مرز و احاطه خرمشهر در مرحله دوم مغایر بود زیرا سبب تداخل قسمتی از عملیات مرحله دوم در مرحله اول می شد و با در نظر گرفتن واکنش های احتمالی دشمن دراجرای پاتک علیه سرپل، این عمل ضمن تحمل تلفات، تامین سرپل و کنترل عملیات را مختل می نمود، بدین دلیل فرمانده نظامی قرارگاه نصر (سرهنگ حسن سعدی) و تعدادی از افسران عملیات در قرارگاه کربلا با پیشنهاد ارائه شده موافق نبودند ولی با پافشاری و اصرار یکی از فرماندهان (سپاه) قرارگاه نصر، به طور شفاهی مورد قبول فرماندهی قرارگاه کربلا قرار گرفت.

در پایان هفته اول اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ مقدمات لازم برای آغاز نبرد فراهم بود و قرارگاه کربلا تلاش می کرد تا هر چه سریع تر و قبل از آن که دشمن اقدام به استقرار یگان های خود در کرانه غربی نماید و عبور نیروهای جمهوری اسلامی ایران از رودخانه ی کارون از یک عبور ساده و تاکتیکی به یک عملیات عمده عبور با فرصت از رودخانه مبدل سازد، نبرد را آغاز نماید. اما نیروهای عراقی علی رغم اقدامات شناسایی هوایی، کماکان در مواضع خود و دور از ساحل رودخانه مستقر بودند.

با پایان یافتن استقرار یگان ها در مناطق مربوطه و افتتاح و آغاز به کار پاسگاه های فرماندهی مشترک و ادغام نیروهای ارتش و سپاه، همه چیز برای آغاز نبردی سرنوشت ساز فراهم بود.

قرارگاه عملیاتی کربلا در خضریه واقع در شمال دارخوین و شرق کارون، که توسط سپاه پاسداران سازمان یافته بود، مستقر و آماده اجرا و هدایت عملیات گردید.

 

پایان

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا