سرگذشت پیشمرگ مسلمان کرد شهید ابراهیم ورمزیاری

ابراهیم،
فرزند ملک محمد در سال ۱۳۱۱ در روستای «دیرمولی» از توابع بخش «ژاورود» شهرستان
سنندج در خانواده ای سرشناس، دیده به جهان هستی گشود.


ابراهیم
هنوز بیش از یک سال از تقویم حیات را طی نکرده بود که دستان اجل او را از سایه پر
مهر پدر، محروم کرد. او تحت تربیت و مراقبت مادر شکوفا شد.


وضعیت بد
اقتصادی خانواده، نبود پدر و محرومیت روستا از امکانات آموزشی، عواملی بودند که
دست به دست هم دادند و بین ابراهیم و مدرسه دیوار بلندی کشیدند و این کودک روستایی
را از تحصیل محروم کردند.


او زندگی
را در رنج و زحمت آغاز کرد و از همان بدو دوران کودکی، با واژه فقر آشنا شد و به
جنگ این نکبت اجتماعی رفت. وقتی وارد مرحله جوانی شد، مبارزه ی جدی را علیه مالکان
منطقه آغاز کرد، آنها را زالویی معرفی می کرد که خون فقرا را در شیشه کشیده اند. از
همان روزهای اول گسترش نهضت امام (ره)، ابراهیم به دلیل آگاهی و اطلاعاتی که داشت،
به این سیل خروشان پیوست و هر چه در توان داشت، در طبق اخلاص گذاشت.


پس از
پیروزی انقلاب اسلامی، دفاع از انقلاب را به عنوان تکلیفی شرعی برگزید و در مقابل
گروهک های ضد انقلاب ایستاد. با پاکسازی شهر «سنندج» به عضویت سازمان پیشمرگان
مسلمان کرد درآمد، پس از مدتی جمع زیادی از جوانان روستای ابراهیم آباد را به
عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان درآورد و خود فرماندهی آنان را عهده دار شد و به تعقیب
ضد انقلاب پرداخت.

او از
ارکان اصلی عملیات های سپاه، علیه ضد انقلاب بود و در مدت خدمت ضربات مهلکی را بر
پیکر دشمن وارد آورد.


این پیشمرگ دلاور، سرانجام در روز نوزدهم آذر ماه سال ۱۳۶۱،
پس از یک نبرد چند ساعته با ضد انقلاب، در روستای «شویشه» از توابع شهرستان
«سنندج»، توسط آن ها به گروگان گرفته شد و در همان روز، پس از شکنجه های روحی و
جسمی فراوان، با گلوله ی مزدوران استکبار به شهادت رسید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا