رنگ بهانه‌ای بود برای دیدار دوباره

به گزارش تا شهدا؛ از جنگ به ما اسم خیابان ها رسید؛ اسم بلوارها و کوچه هایی که می توانیم باهاشان آدرس خانه هایمان را بنویسیم، می توانیم خانه هایمان را به یاد بیاوریم.
نه که جنگ فقط همین باشد، نه! جنگ توپ هم داشت، تفنگ هم داشت، خاکریز و سنگر هم داشت، سربند و سر و تن بی سر هم داشت.
به ما فقط آدرس خانه هایمان رسید؛ اما بعضی سهم بیشتری داشتند، همه ی ترکش ها را برداشتند برای خودشان. همه زخم ها را، همه  تاول ها را همه و همه را.
خیلی ها را می شناسم که سر دادند، دست دادند، چشم و پا و نفس دادند. خیلی ها را می شناسم که رفتند و فقط اسم ها شان را گذاشتند تا خانه ها یمان بدون آدرس نباشند، خیابان هایمان بدون نام.
خیلی ها هم رنج اسارت کشیدند تا آزادگی را برای یمان معنا کنند.
این وسط بودند کسانی که فراتر رفتند، که اسم ندارند تا خیابانی به نامشان باشد. خودشان خیابانند، خودشان راهند و همه به یک مقصد. اصالت یکسان شان در فرزند روح الله بودن شان است، در یکسانی لاله هایی که روی قبرشان قد می کشند.
آری دویدند با یک اشاره رهبرشان آنهایی که دنبال زیباترین مرگ ها یا شیرین ترین تولد ها بودند…
آن جنگ تمام شد و شد سندی برای یک عمر افتخار برای تک تک مان؛ اما حالا ماییم و خواسته های شهدا، ماییم و بند بند وصیت نامه شان، ماییم و آرمان هاشان،  ماییم و این انقلاب، ماییم و ولایت،ماییم و صحنه ی سخت جنگ نرم…
مگر خواسته شهدا جز این بود؟! جایی خواندم که نوشته بود «جنگ شلیک گلوله نیست،احساس مسئولیت است.»
میهمان سفره آسمانی شهدا شدیم، آمده ایم خادمی  عشق و حماسه و ایثار، خادمی شهدا در ماه سید و سالار شهیدان.
خادم یعنی موقوفه امام شدن، خادم دربست امام شدن. ما حقوقمان را گرفتهایم؛ حالا وقت کار است، در مقام دوستی و عشق که اینگونه سخن نمی‌گویند: مزد،حقوق،دستمزد و…
 
قصه، قصه تکلیف است.
گاهی رنج و زحمت زنده نگه داشتن خون شهید از خود شهادت کم تر نیست . امام خامنه ای (مدظله العالی)
ناب ترین و خالصترین درودها را به پیشگاه شهیدان تقدیم می دارم که زیباترین جلوه هنر را در صحنه فنا به نمایش گذاشتند و سلام و درود می فرستم به روح پاک امام (ره) که هنر خوب زیستن را به ما آموخت و سلام و درود به ارواح طیبه سبکبالان عاشقی که کوکبان آسمانند و لاله های ارغوان زمینند..
در همین راستا خواهران گروه جهادی شهیدچمران با همکاری گروهای جهادی ودانشجویان دانشگاه های پیامنور، فرهنگیان، غیرانتفاعی، علوم قرانی، علمی کاربردی و همچنین تعدادی دیگر از دانش آموزان شیراز اقدام به خادمی شهدای شیراز کردند.
و در  ۹ آبان ماه به مدت یک هفته شروع به رنگ آمیزی و بازنویسی قبور مطهر ۱۳ قطعه از گلزار شهدای شیراز در دو شیف صبح و بعد از ظهر کرده اند.
جهاد فقط تفنگ به دست گرفتن نیست؛ جهاد این است که انسان خود را همیشه در میدان حرکت و مبارزه با مانعها و مانع‌تراش ها ببیند، احساس تکلیف کند، احساس تعهد کند؛ این می شود جهاد؛ جهاد اسلامی این است. جهاد گاهی با جان است، گاهی با مال است، گاهی با فکر است، گاهی با دادن شعار است، گاهی با حضور در خیابان است، گاهی با حضور در پای صندوق رای است؛ این می شود جهاد فی سبیل‌اللَّه و این است که یک ملت را رشد می دهد، طراوت می دهد، تازگی می دهد، امید می دهد و یک ملت پیش می رود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا