حماسه فتح خرمشهر

خرمشهر را خدا آزارد کرد. امام خمینی (ره)

سوم خرداد ۶۰، یکی از روزهای فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب اسلامی، و آفرینندگان حماسه این روز، نه تنها به عنوان فاتحان خرمشهر بلکه به عنوان فاتحان قلوب ایران و مسلمانان و آزادیخواهان جهان، مطرحند.

خونین شهر مجروح، ولی سربلند و پرآوازه، پس از ۵۷۸ روز اشغال، در ساعت ۱۶ روز سوم خرداد ماه ۶۱، آزاد شد، و شهر عشق و ایمان، از لوث وجود ددمنشان بعثی آزاد شد. با توجه به استقرار چندین لشکر و کاشتن هزاران مین در اطراف شهر، این خطه ی مظلوم، به دست نیروهای مسلمان ایران آزاد شد. دفاع مقدس، یک حماسه بی نظیر تاریخی و نابرابر، از چنان گستردگی و ابعادی برخوردار است که قلم های بشری از وصف آن عاجزند. و این حماسه ی فتح خرمشهر، حماسه ای بی نظیر است، و خود دربرگیرنده ی حماسه های بزرگی است که هر یک به تنهایی تمامی خصوصیات لازمه ی یک حماسه را دارا بوده اند.

حماسه فتح، فتح خونین شهر، تبدیل خونین شهر به خرمشهر، آزاد سازی شهری که بر دروازه ی ورودی آن با خون نوشتند: «جمعیت ۳۶ میلیون نفر. با وضو وارد شوید!» خرمشهر، قریب ۱۹ ماه فراق فرزندان دلبند و نستوه خویش را مظلومانه تحمل کرد. حماسه ی فتح در سوم خردادماه ۶۱ ترسیم شد، تا قلم قرمز بر اباطیل همه ی آنان بکشد که نظام و انقلاب ما را آسیب پذیر و ضعیف تصور می کردند. گواه بر پوشالی بودن فرعون ها، که در اثر مدح یاران و اطرافیان شان فکر می کردند می توان خرمشهر را «المحمره» و اهواز را «الاحواز» نوشت.

با پاک کن غیرت، خطوط ترسیمی دشمن را پاک و با خط کش صلابت، مرزهای جغرافیایی ام القری دین محمدی (ص) را مشخص کردند. این فتح بزرگ در اثر قداست خون های مطهری بود که سطور وصیت نامه شهدا را رنگین کرد. حماسه فتح خرمشهر، مدرک آسیب ناپذیری دفاع مقدس ما است، و بر آن، نام ایران اسلامی و هویت درج شده است. نشان درخشان فتح بر سینه ی فرماندهان انقلابی و مسلمانی می درخشد که جوانی، عمر و توانایی خویش را صرف دفاع مقدس از اسلام و انقلاب اسلامی و جهت اسلامی آن کردند. نشان درخشان فتح، بر سینه ی ملتی می درخشد که دلش مالامال از عشق و ایمان به اسلام و انقلاب اسلامی و امید به عمران و آبادانی ایران است. در عملیات بیت المقدس (آزاد سازی خرمشهر) بود که آسمان و زمین شعله ای شد فروزان و ستم سوز، که در حقارت زبون دشمنان درگرفت و تمام هستی پوک آنها را به یک اشاره سوخت. پس از انجام این عملیات بود که امام خمینی (ره) خطاب به رزمندگان اسلام (فاتحان خرمشهر) فرمودند: «من دست و بازوی شما عزیزان را می بوسم و بر این بوسه، افتخار می کنم.» تاریخ، این حماسه شکوهمند رزمندگان اسلام را در سینه ی خود ضبط و حبس نموده است، و به آیندگان منتقل خواهد ساخت، آن وقت است که آیندگان در می یابند که رزمندگان اسلام هم عصر خمینی (ره)، تا چه اندازه ایثار و فداکاری نمودند، که فرشتگان و آسمانیان از آنها شرمسار شدند.

در سحرگاهان روز سوم خردادماه ۶۱، در کوچه های خلوت خرمشهر، هر ستاره ای که بر زمین می خورد، و هر شقایقی که پرپر می شد، ستاره و شقایقی دیگر جای او را می گرفت، و نیت قلبی شهید را عملی می ساخت. تاریخ هرگز این حماسه جاودان و بی نظیر را فراموش نخواهد کرد، و چه بسا با توصیفی جانانه آن را به نسل های آینده منتقل سازد.

ای خرمشهر صبور که ۵۷۸ روز صبور بودی و تیرهای خصم زبون را بر چهره ی خون آلودت تحمل نمودی! اینک در نتیجه رزم بی امان فاتحانت که تو را آزاد ساخت، برای همیشه در تاریخ، قهرمان سرافراز و پرآوازه بمان، و به صلابت و استواری نخل هایت، برای همیشه به تاریخ این ملت مسلمان و غیور افتخار کن.

 

منبع: كتاب «حماسه خرمشهر»، تهیه و تدوین: «دفتر اطلاع رسانی و پژوهش های فرهنگی دفاع مقدس»، ناشر: «سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی»، چاپ اول بهار سال ۱۳۷۶، صفحه ۱۰۸-۱۱۰.

پايان

 

 فریدون آسیایی


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا