به ياد شهداي ماه مبارك رمضان

شهدايي كه در ماه مبارك رمضان، جاودانه شدند، پيروان حقيقي مولاي پرهيزكاران امام امير‌المومنين علي (ع) هستند كه در ماه خدا و خانه خدا به تيغ دشمني كينه توز به خون خويش غلتيدند.

ماه مبارك رمضان، ماهي است كه دل‌ها با خدا پيوند مي‌خورند و جان‌ها آسماني‌تر مي‌شوند.

‌تقوي و پرهيزكاري كه غايت روزه‌داري است، حضور در بارگاه قرب الهي را آسان‌تر مي‌كند. خوشا به حال آنان كه با بهره‌برداري از اين معرفت به جايگاه والاي تقرب مي‌رسند.

… و شهيدان مقرب‌ترين بندگان خداوند متعال‌اند و شهداي رمضان كه با زبان روزه و در حال عبوديت به ديدار خدا شتافته‌اند، از سرافرازاني هستند كه شهادت در ضيافت الله را كسب كرده و نامشان در رديف روزه‌داران شهيد مي‌درخشد؛ شهدايي كه در ماه مبارك رمضان، جاودانه شدند، پيروان حقيقي مولاي پرهيزكاران امام امير‌المومنين علي (ع) هستند كه در ماه خدا و خانه خدا به تيغ دشمني كينه‌توز به شهادت رسيد.

خوشا به حال آنان كه بوي وصال را از دور استشمام كردند و بي ‌سر و پا به آتش شوق گام نهادند و به سوختني از جنس جاودانگي رسيدند.

‌شهداي رمضان؛ اسناد تابناكي‌اند از حقانيت نهضت اسلامي ايران به رهبري امام خميني (ره) و مظلوميت مردمي كه براي دفاع از نظام نوپاي خود و حفظ دستاورهاي انقلابشان و نيز پاسداري از كيان و وطن خويش، به ضيافت الهي بار يافتند.

در نگاهي اجمالي به فهرست ‌۱۴۷۰۰ شهيد ماه مبارك رمضان، مي‌توان آنان را به چند گروه بخش‌بندي كرد؛

۱ ـ شهداي دوران انقلاب اسلامي همانند شهيد مبارز سيد علي اندرزگو

۲ ـ شهداي ترور مانند شهيد محراب آيت‌الله صدوقي (امام جمعه نستوه دارالمومنين يزد)

۳ ـ شهداي دفاع مقدس شامل شهداي جبهه‌ها و جنگ شهر‌ها

بي‌گمان چهره‌هاي درخشاني كه در ماه مهماني خدا به نام جاودانه «شهيد» افتخار يافته‌اند هر كدام مي‌توانند نمونه‌اي از حقانيت و مظلوميت ملتي باشند كه براي رسيدن به استقلال و پيشرفت، سخت‌ترين تهاجمات را ديده و بيشترين استقامت‌ها را ورزيده است.

‌آنچه‌ اين چهره‌هاي نوراني را ماندگار‌تر كرده، ‌پيوندي است كه با ضيافت بزرگ رمضان دارند؛ ضيافتي كه معبود براي بندگان خويش فراهم ديده و آنان را به شهر پرهيزكاري و تقوي فراخوانده است؛ كارت دعوتي كه حضرت حق براي اهل ايمان به نداي يا ايهاالذين آمنوا كتب عليكم الصيام…. فرستاده است. به مهري از محبت و غفران مزين شده ‌و اما دعوت نامه شهداي رمضان از جنس ديگر است؛ دعوتنامه‌اي كه به وعده ديدار دوست و وصال حق متبرك شده و از آن روي بود كه آن بزرگمردان و شيرزنان در روزهاي واپسين زندگي خاكي، بي‌قرار‌تر و رها‌تر بودند؛ بي‌قرار ديدار و رها‌تر از خويشتن.

بي‌تابي شهيد مبارز و روحاني خستگي ناپذير سيد علي اندرزگو كه سال‌ها آواره شهر‌ها و بيابان‌ها بود و حسرت يك آخ را بر دل نظام ستمشاهي پهلوي نهاد، در اين ماه هنوز هم به ما درس ايمان و فداكاري مي‌دهد؛ شهيد روز نوزدهم ماه مبارك رمضا ن سال ۱۳۵۶.

چه كسي مي‌تواند بي‌قراري شهيد محراب آيت الله صدوقي (شهيد روز دهم ماه مبارك رمضان سال ۱۳۶۱ بعد از اداي فريضه جمعه) براي شهادت را انكار كند؟

ياد شهيداني همچون مهندس علي انصاري (استاندار گيلان) و معاونش شهيد مهندس عليرضا نوراني در صبحي زيبا از رمضان به گلوله نفاق هرگز از يادها محو نخواهد شد.

خاطره نوجوان شهيد حميد رضا روغني در ذهنم زنده مي‌شود كه مي‌گفت: من جاي دو برادر شهيدم را خالي نمي‌گذارم، لباس رزم آن‌ها را مي‌پوشم و سلاح دستشان را به دست مي‌گيرم و راهشان را ادامه مي‌دهم. او خود در ماه مبارك رمضان از جبهه پيچ انگيزه به ديدار برادران شهيدش شتافت.

گويي شهيد عمليات رمضان سيد هبت الله قاضي را مي‌بينم كه زمزمه مي‌كند: خداوندا بر اين بنده گناهكار رو سياه رحم كن و از گناهانم در گذر كه تو ارحم‌الراحميني. خداوندا رحمتي كن تا در لحظه مرگ فقط به ياد و فكر آرام بخش تو باشم. الهي العفو الهي العفو… آمين يا رب العالمين.

در اين شب‌ها و روزهاي بندگي به ياد اين جمله شهيد عبدالحسين خبري هستم كه: اميدوارم شيعه علي ـ عليه‌السلام ـ باشيد. شيعه علي و گناه؟! فاصله مغارب و مشارق است. از گناه دوري كنيد تا شهيدان را درك كنيد.

رشادت و بي‌باكي سرلشكر شهيد خلبان عباس دوران (شهيد روز ۲۸ ماه مبارك رمضان سال ۱۳۶۱) هنوز هم در تاريخ ايران دفاع مقدس ما مي‌درخشد.

در ميان شهداي رمضان، عزيزاني هستند كه بر اثر بمباران يا موشكباران دشمن متجاوز بعثي در دوران دفاع مقدس، در اوج مظلوميت‌ به مقام والاي شهادت نايل آمدند.

سفره افطار مردم دزفول در ۲۱ خرداد ۱۳۶۳ را كه به خون آنان رنگين شد و پيكرهاي خونين ۴۴ شهيدي كه در كنار آن سفره‌ها افطاري به خون كردند، هرگز نمي‌توان از كتاب جنايات حكومت بعث عراق پاك كرد.

۲۸ شهيد روزه‌دار و مؤمن روز قدس انديمشك در ۲۴ خرداد ۱۳۶۴ و ۷۰ زن و مرد و كودك بي‌پناه كه در ايستگاه هفت تپه خوزستان در ۲۴ ارديبهشت ۱۳۶۵ هدف بمباران هواپيماهاي دشمن قرار گرفتند، به خاك و خون غلتيدند، نشان از دشمني متجاوزين بعثي با آرمان‌هاي اسلامي ما بود.

مادري همچون بانوي شهيد مهري سلطاني و چهار فرزندش كه پيكرهاي خونينشان را در بهشت آباد اهواز به خاك سپرده شدند، اسناد ديگري از جنايات رژيم بعث عراق در ماه مبارك رمضان هستند.

فراموشمان نمي‌شود خواهر فاطمه سلطان ساكي كه عاشق شهادت بود و در انفجاري بزرگ در ماه ضيافت الهي به برادر شهيدش كه در عمليات بيت المقدس به شهادت رسيده بود، پيوست.

اين روز‌ها كه كلام وحي زمزمه لبان خشك و ترك بسته روزه‌داران است، شايسته است به ياد شهداي بزرگ رمضان كه جان بر سر پيمان با خداوند نهادند، بخشي از تلاوت كلام پروردگار را به آنان هديه كنيم و فراموشمان نشود كه آن‌ها مهمانان خدا بودند كه با بال شهادت در آسمان وصال حق بال گشودند.

يادشان گرامي باد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا