«ایرباس ایرانی» اهرم فشار آمریکایی‌ها برای قبول قطعنامه ۵۹۸

به گزارش تا شهدا، دوازدهم تیرماه ۱۳۶۷ شمسی برابر با سوم ژوئیه ۱۹۸۸ میلادی، تاریخی است که سالهاست کشورهای غربی و سازمان ملل برای فراموشی آن تلاش می‌کنند. تاریخی که در تقویم جنایات به واقعه‌ای تلخ و ماندگار تبدیل شد. روزی که هواپیمای مسافری ایرباس ایران که از بندرعباس عازم دُبی بود، بر فراز آب‌های خلیج فارس و در نزدیکی جزیره «هنگام» مورد هجوم یگان‌های دریایی متجاوز آمریکایی مستقر در آب‌های خلیج فارس قرار گرفت و سقوط کرد.

این هواپیما با موشک ناو جنگی وینسنس مورد حمله عمدی نیروهای تجاوزگر قرار گرفت. کاپیتان راجرز فرمانده کشتی جنگی وینسنس، دستور پرتاب موشک به سمت هواپیمای ایرباس شرکت ایران ایر با شماره پرواز ۶۵۵ را داد و در این حادثه هر ۲۹۰ نفر مسافر هواپیما کشته شدند. او نه تنها به خاطر این جنایت محاکمه نشد بلکه به این خاطر مدال هم دریافت کرد. در میان سرنشینان هواپیما، ۶۶ کودک زیر ۱۳ سال، ۵۳ زن و ۴۶ تبعه کشورهای خارجی نیز بودند که کشته شدند. ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران از سوی جنایتکاران آمریکایی، در حقیقت یکی دیگر از مراحل رویارویی استکبار جهانی با جمهوری اسلامی ایران برای تقویت متجاوزان عراقی در جبهه های جنگ بود.

""

این هواپیما حامل ۲۹۰ مسافر و خدمه بود که تمامی آن‌ها اعم از مرد و زن و کودک و نوجوان و کهنسال با وقوع این جنایت فجیع به شهادت رسیدند. کاپیتان شهید رضائیان خلبان پرواز ۶۵۵ بود که همراه با خدمه خود در این پرواز به شهادت رسید. دیگر مسافران هواپیما که هر کدام به هدفی عازم دوبی بودند، بر فراز خلیج فارس به شهادت رسیدند و بدن‌های قطعه قطعه شده‌شان روی آب‌های خلیج فارس شناور شد.

یک سال پس از تجاوز رژیم عراق علیه ایران در سال ۱۳۶۰ حمله به کشتی‌های تجاری در خلیج فارس شروع شد و با اعلام مین گذاری سواحل بندر امام خمینی (ره) و حمله به دو کشتی تجاری در تاریخ ۳۱ دی ماه ۱۳۶۰ امنیت خلیج فارس به وسیله عراق مختل شد. پس از آنکه فرانسه هواپیماهای سوپر استاندارد و موشک‌های اگزوسه را به عراق تحویل داد، ابعاد این حملات افزایش یافت. در برابر این حملات که عراق به صراحت مسئولیت آن را بر عهده می‌گرفت، شورای امنیت عکس العمل مناسبی نشان نداد ولی در قبال انتساب به دور از واقعیت چند حمله، به ایران و شکایت شورای همکاری خلیج فارس، شورای امنیت در ۱۱ خرداد ۱۳۶۳ مطابق با اول ژوئن ۱۹۸۴ میلادی مبادرت به صدور قطعنامه ۵۳۳ کرد و در آن خواستار توقف این حملات شد.

از آغاز جنگ تا ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۴ میلادی، ۱۱۳ کشتی در خلیج فارس مورد حمله موشکی قرار گرفت. جمهوری اسلامی ایران در ژانویه ۱۹۸۵ میلادی به دبیر کل وقت سازمان ملل اعلام کرد که از هر گونه اقدامی برای تامین آزادی و امنیت کشتیرانی در خلیج فارس حمایت و استقبال خواهد کرد، اما حملات به کشتی‌ها ادامه یافت. تا تیرماه ۱۳۶۶ حدود ۵/۸ میلیون تن کالا از محموله‌های کشتی‌ها در خلیج فارس به زیر آب رفت. ۴۱ کشتی کاملا نابود شدند و به ۳۴ تن محموله کالا آسیب وارد شد و بیش از ۳۰۰ تن از ملوانان کشورهای گوناگون به قتل رسیدند و به همین تعداد نیز مجروح شدند.

یکی از نتایج شوم تشنج آفرینی وسیع رژیم عراق و دامن زدن ایالات متحده به ناامنی درخلیج فارس حمله به هواپیما مسافربری جمهوری اسلامی ایران بود. هواپیمای ایرباس ۳۰۰ متعلق به هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران که از تهران عازم دبی بود ( تهران-بندر عباس-دبی ) در فرودگاه بندرعباس به زمین نشست و طبق برنامه پیش‌بینی شده قرار بود این هواپیما با شماره پرواز ۶۵۵ با دویست و نود سرنشین در ساعت ۱۰ صبح به مقصد دوبی پرواز کند.

""

۲۹۰ سرنشین به مقصد دوبی پرواز کردند/دقایقی بعد ایرباس ایرانی از صفحه رادارها محو شد

در ساعت ۱۰:۱۷ دقیقه، هواپیمای ایرباس ۳۰۰ به پرواز درآمد. دقایق نخستین پرواز و مراحل اوج‌گیری تا ارتفاع ۱۲ هزارپایی مطابق طرح پرواز انجام شد و خلبان به طور پیوسته با برج مراقبت فرودگاه بندرعباس و مرکز کنترل راه‌های هوایی ایران و امارات تماس داشت. چند لحظه پیش از ورود هواپیمای ایرباس ۳۰۰ به منطقه کنترل هوایی امارات, در محلی به نام «مولبیت‌», خلبان به مرکز کنترل هوایی کشور اطلاع داد که قصد دارد به ۱۴ هزارپایی صعود کند. خلبان ایرباس ایرانی نمی‌دانست که ناخدا "ویل راجرز" فرمانده ناو آمریکایی وینسنس (ساعت ۱۰:۲۲) فرمان آتش را به سوی پرواز ۶۵۵ ایرانی صادر کرده است و دقایقی بعد با صدور فرمان هواپیمای ایرباس از صفحه رادارهای زمینی محو می‌شود. این هواپیما به وسیله دو موشک از ناو آمریکایی ونیسنس که خود به آب‌های سرزمینی ایران تجاوز کرده و در آن مستقر بود، مورد اصابت قرار گرفت. همه مسافران و خدمه هواپیما با وضع اسفناکی به شهادت رسیدند.

اسامی شهدای این فاجعه را در زیر می‌بینید:

۱- محسن رضائیان
۲- محمد رضا امینی جزء
۳- شادمهر طالبی
۴- کامران تیموری
۵- جلال نادری
۶- میرزاعلی زارع لواسانی
۷- نقی ترابیان
۸- مینا مویدالاتولیه متولی
۹- میر علی اکبر محسنی مقدم
۱۰- ژاله بنائیان
۱۱- حمید بدخشان نوری
۱۲- محمدرضا اکبر مقدم
۱۳- علی شهبازی
۱۴- سودابه ترابی نیا
۱۵- حمید متولیان
۱۶- حسین نیک ملکی
۱۷- محمود دژبان پور
۱۸- حسین امامی میبدی
۱۹- کانتری دولاب
۲۰- حسین توکلی بامکان
۲۱- غلامحسین نوشادی
۲۲- رجبعلی رضوان
۲۳- محمد کاگربیده
۲۴- اردشیر خسروی فارسانی
۲۵- یدالله چشم میشی
۲۶- لطف الله فیاض بارجینی
۲۷- حسین دهقان چناری
۲۸- سهیلا دهقان چناری
۲۹- محمد صادق دهقان چناری
۳۰- روح الله دهقان چناری
۳۱- فاطمه فریدزند
۳۲- عیدمحمد نوروزی چلچه
۳۳- عادفیه شاکری
۳۴- محمدرضا شفیع زاده
۳۵- امیر عابد شاهی
۳۶- حسن علی محمد(تبعه شارجه)
۳۷- فهد حسن همراه(شارجه)
۳۸- فیصل حسن همراه(شارجه)
۳۹- فاطمه حسن همراه(شارجه)
۴۰- مکیه غلام علی
۴۱- فلاح حسن همراه(شارجه)
۴۲- کیومرث آقایی قیماسی
۴۳- عبدالرحیم کمال
۴۴- رضا کمانچی
۴۵- علی محمد مالک ثابت
۴۶- اسمالی حسین اریف
۴۷- اسفندیار شیروانی فیل آبادی
۴۸- محمد آسایش زارچی
۴۹- عبدالله یوسفی چرمهینی
۵۰- فریدون قدیمی مهینی
۵۱- بهادر سرفرازی
۵۲- شیرمحمد امیری
۵۳- رحیم منتخبی اول
۵۴- جمعه احمدی
۵۵- روز خاتون سابقی نژاد
۵۶- مریم مرادی پور فرزند
۵۷- غلامعلی بحرینی
۵۸- احمد علی زاده
۵۹- احمد احمدی
۶۰- محمد شجیعی
۶۱- شمس علی عزیزی سورشجانی
۶۲- گمشاد ابراهیم نژاد
۶۳- احمد درستی
۶۴- مریم شناسی
۶۵- رسول اسماعیل زهی قلعه بیدی
۶۶- محمدحسن شفیعی سورک
۶۷- پنجشنبه اغول
۶۸- آقاجان محمد باغبان
۶۹- حسین زراعی مهرجردی
۷۰- مراد دهقانی سرجو
۷۱- نور محمد دهقانی
۷۲- اسماعیل لطیفی
۷۳- محترم لطیفی
۷۴- حسن امامی
۷۵- عبدالصمد دهقان زهی ناوک
۷۶- محمدعلی اطهری نجف آبادی
۷۷- غلامعلی رستمی حیدرآبادی
۷۸- هیبت الله سلطانی سورکانی
۷۹- اقدس سلطانی
۸۰- عبدالشکور اسماعیل زهی
۸۱- تاج محمد محمد زهی
۸۲- سبزعلی پکوک
۸۳- جمال الدین قنبرزهی گرگیج
۸۴- عیدو قنبرزهی گرگیج
۸۵- یوسف احمدی فرد
۸۶- شهاب عزیزی
۸۷- قدرت زراعی حیدرآبادی
۸۸- عبدالله شه بخش
۸۹- غلامخان شه بخش
۹۰- ملک خارکوهی
۹۱- گل محمد اسماعیلی
۹۲- محمدبهاءالدین(پاکستان)
۹۳- یعقوب دهانی کنگی
۹۴- علی بخش ربیعیان صادق آبادی
۹۵- آمنه زنگنه
۹۶- کریم راد احمدزاده
۹۷- عزیز الحسن عرفی(تبعه هند)
۹۸- وجیهه عرفی(تبعه هند)
۹۹- ایران عرفی(تبعه هند)
۱۰۰- تاج حسن عرفی(تبعه هند)
۱۰۱- محمد علی عرفی(تبعه هند)
۱۰۲- حیات تقی زاده کرمانی
۱۰۳- مرتضی قادری نژاد
۱۰۴- شاه جهان بخشی زاده
۱۰۵- ف- قادری نژاد
۱۰۶- س- قادری نژاد
۱۰۷- منیژه قاسمی
۱۰۸- مه لقا قرائی
۱۰۹- اسماعیل شب خیز
۱۱۰- مریم سلماکی
۱۱۱- دُرمحمد سه بخش
۱۱۲- یحیی علی عسکری موسی آبادی
۱۱۳- عبدالله اسلامی
۱۱۴- یارعلی دهقانی مدیسه
۱۱۵- سیدجواد موسوی حرخوی
۱۱۶- آمنه زنگنه
۱۱۷- احمد عالی پور
۱۱۸- ابراهیم پام
۱۱۹- د- صالح
۱۲۰- عبدالله مدنی
۱۲۱- فاطمه کارگزار
۱۲۲- فرید کارگزار
۱۲۳- فرهاد کارگزار
۱۲۴-عبدالرحمن ورساوه
۱۲۵- خانم خ محمدکالی
۱۲۶- شهربان خانم اژدها
۱۲۷- اکبر حسین پور
۱۲۸- یوسف خانی فری
۱۲۹- صدیقه قتالی
۱۳۰- شمیسه قتالی
۱۳۱- سیدمحمد قتالی
۱۳۲- خدیجه صدیقی
۱۳۳- سیدعبدالله شایعی موسوی
۱۳۴- زینب قتالی
۱۳۵- شمس الدین بهزادی
۱۳۶- ولی زارع خورمیزی
۱۳۷- مراد زارعی
۱۳۸- مرتضی سخایی
۱۳۹- ابوالفتح رشیدپور
۱۴۰- محمدعقیل بهزادی
۱۴۱- علی اصغر اکرمی
۱۴۲- علی اصغر اکرمی اکرم
۱۴۳- علی ملاح
۱۴۴- سکینه ملاح
۱۴۵- رجبعلی محمدی
۱۴۶- نعمت الله رضوی ارانی
۱۴۷- مرتضی تحویلیان
۱۴۸- علی مشجاعی
۱۴۹- سیدحسین گنجی
۱۵۰- پروین گنجی ابراهیم آبادی
۱۵۱- مژگان گنجی
۱۵۲- خلیل آریافر
۱۵۳- احمد گچینی زاده
۱۵۴- فاطمه میرگچینی
۱۵۵- ابراهیم بیگی
۱۵۶- فاطمه زیدسرایی
۱۵۷- پانته آ بیگی
۱۵۸- پریسا بیگی
۱۵۹-دُرمحمد کهرازه
۱۶۰- بی بی ملک نارویی
۱۶۱-فریبا کهرازه
۱۶۲- سیدکامل انصاری
۱۶۳- محمد قلی پور
۱۶۴- حمل ریسباف
۱۶۵-ولی محمد سیر سور رئیسی
۱۶۶- سیدعبدالرحیم ادسون
۱۶۷- رجبعلی فاصلی هامانه
۱۶۸- آرمان کهرازه
۱۶۹- مسعود اتحاد
۱۷۰- آسیه عطاری نژاد
۱۷۱- عایشه عبدالرحیم
۱۷۲- منامحمد عبدالله عبدالرحمن(تبعه دوبی)
۱۷۳- وحیده محمد عبدالله عبدالرحمن(تبعه دوبی)
۱۷۴- محمد عبدالله عبدالرحمن (تبعه دوبی)
۱۷۵- محمدابراهیم شایان
۱۷۶- شهنود ریگی
۱۷۷- خان محمد رهبر
۱۷۸- عبدالله رهبر
۱۷۹- اسماعیل ریگی
۱۸۰- ابره ریگی
۱۸۱- مسعود رهبر
۱۸۲- رقیه بی نیاز
۱۸۳- سارا آوازه
۱۸۴- محمد خراسانی پور
۱۸۵- لیلا آوازه
۱۸۶- زهرا خراسانی پور
۱۸۷- فاطمه خراسانی پور
۱۸۸- پرویز یونسی
۱۸۹- مراد رواق
۱۹۰- حمیدرضا افضلی
۱۹۱- رجبعلی محمدخان
۱۹۲- خالد محمد عبدالله عبدالرحمن(تبعه دوبی)
۱۹۳-احمد محمد عبدالرحمن(تبعه دوبی)
۱۹۴-صالح احمد عبدالله (تبعه دوبی)
۱۹۵- هلن نری عیسی
۱۹۶- حوریه رستگار
۱۹۷- سیدمحمدرضا بهزادی منش
۱۹۸- سیدمحمدعلی بهزادی منش
۱۹۹- احسان شهرزاد(تبعه پاکستان)
۲۰۰- اسحاق عامری سیاهویی
۲۰۱- حمیدرضا قیومی
۲۰۲- ش عامری سیاهویی
۲۰۳- الف عامری سیاهویی
۲۰۴- الف عامری سیاهویی
۲۰۵- معصومه عامری سیاهویی
۲۰۶- عبدالحسین قیائی
۲۰۷- زازیلا لولاآور
۲۰۸- امیرحسین قیایی
۲۰۹- منادخت قیایی
۲۱۰- امیدعلی بندی
۲۱۱- حسن بندی
۲۱۲- ش بندی
۲۱۳- محمود بندی
۲۱۴- مهناز بندی
۲۱۵- اعظم بندی
۲۱۶- معصومه بندی
۲۱۷- م بندی
۲۱۸- فاطمه نساءاژدهایی
۲۱۹- محمد دوزنده
۲۲۰- ا- اسلوب
۲۲۱- ا- دوزنده
۲۲۲- فاطمه مهماندار رضایی کهریزی(نیری)
۲۲۳- محمدرضا رضایی نیری
۲۲۴- محمدتقی رضائیان نیری
۲۲۵- ابراهیم انصاریان
۲۲۶- جواد آقایاری
۲۲۷- منصور امیدی
۲۲۸- موسی خبر
۲۲۹- م- ح خبر
۲۳۰- هادی خبر
۲۳۱- آمنه خبر
۲۳۲- مرتضی خبر
۲۳۳- سکینه وحدانی
۲۳۴- سیدعبدالرضا صمدی
۲۳۵- اشرف صمدی
۲۳۶- سیده طاهره صمدی
۲۳۷- فاطمه صمدی
۲۳۸- طیبه صمدی
۲۳۹- بدریه شهداد ابراهیم(تبعه دوبی)
۲۴۰- ا – جامعی
۲۴۱- م- جامعی
۲۴۲- هدی خطیب
۲۴۳- احمد جعفرزاده بی بی نازنین
۲۴۴- انتونیو کاپوتا(تبعه ایتالیا)
۲۴۵- سیروس کشکولی
۲۴۶- علی کشکولی
۲۴۷- محمد کشکولی
۲۴۸- مریم اسدجعفری
۲۴۹- عبدالله مراغی زاده
۲۵۰- غلام عباس جعفری
۲۵۱- زینب باقی زاده
۲۵۲- رحمت پاکدامن
۲۵۳- فرشته ساعدی
۲۵۴- عفت خانوم شجاعی
۲۵۵- میررحمت نقیب زاده جلالی
۲۵۶- سیمین محمد(تبعه شارجه)
۲۵۷- فاطمه محمد(تبعه شارجه)
۲۵۸- عارفه ارشاد(تبعه پاکستان)
۲۵۹- وجیهه ارشاد(تبعه پاکستان)
۲۶۰- اهریما ارشاد(تبعه پاکستان)
۲۶۱- منیر ارشاد(تبعه پاکستان)
۲۶۲- غلام رمضانی
۲۶۳- سعید کمالی
۲۶۴- صدیقه هنر(کمالی)
۲۶۵- مرید ارشد
۲۶۶- محمدحسین جدی
۲۶۷- کارنام ساتیانا رایانارائو(تبعه هندوستان)
۲۶۸- علی خدادادی
۲۶۹- پروانه خواجه میرکی پور
۲۷۰- زهرا ممدلی
۲۷۱- کیوان دریس
۲۷۲- رایکومیلو کویچ(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۳- سیناد چیراک(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۴- استافکو جاک(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۵- داوک موبه جودیک(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۶- یوگول جاب کرال جویچ(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۷- سلوگودن نسکویچ(تبعه یوگسلاوی)
۲۷۸- رام کرام روکالا(تبعه هندوستان)
۲۷۹- کالا پانا روکالا (تبعه هندوستان)
۲۸۰- ایلی پروپاها (تبعه هندوستان)
۲۸۱- یوکالاسمان رحمان(تبعه هندوستان)
۲۸۲- شکری اولیایی
۲۸۳- س- جامعی
۲۸۴- محمد خیر
۲۸۵- حسام حسن
۲۸۶- محمد کارگزار
۲۸۷- سیدفخرالدین قتالی
۲۸۸- پرهام بیگی
۲۸۹- آرمان بهزادی منش
۲۹۰- زهرا رضایی نیری

""

مقامات آمریکایی مدعی شدند مسافربری را به تصور اف۱۴ هدف قرارداده‌اند

پس از این واقعه, مقامات آمریکایی که همواره مدعی دفاع از حقوق بشرند، اعلام کردند که یک فروند هواپیمای اف ۱۴ جمهوری اسلامی ایران را هدف قرار داده‌اند. با روشن ‌شدن نوع هواپیما, آمریکایی‌ها ادعا کردند که در این مورد مرتکب اشتباه شده‌اند. شواهد بعدی, بی اساسی ادعای آمریکایی‌ها را کاملا به اثبات رساند. سپس مقامات نظامی آمریکا در ادعای بی اساس دیگری مدعی شدند هواپیمای ایرباس در خارج از دالان هوایی پرواز می‌کرده است. کاپیتان کارلسون، فرمانده سابق ناو سایدز در این مورد معتقد است که ایرباس ایرانى علاوه بر علائمى که مبنى بر غیرنظامى بودن خود مى‌فرستاده با سرعتى کم در حال اوج گرفتن بود و حتى اگر در چنین شرایطى نیز آن را به عنوان یک جت اف ۱۴ شناسایى مى‌کردند باز من تردید دارم که یک هواپیماى اف ۱۴ می‌توانست تهدید سطحى را متوجه ناو وینسنس یا سایدز یا هر شناور دیگرى کند.

فرمانده قرارگاه پدافند خاتم‌الانبیاء در بررسی این حادثه از منظر دفاعی و پدافند هوایی اظهار داشت: شکی نیست که ناو وینسنس مجهز به انواع رادارها، شنود الکترونیکی و ارتباط رادیویی در همه طیف‌ها بود و این ناو به حدی پیشرفته بود که فرماندهی ناوهای جنگی هواپیما حاضر در منطقه را برعهده داشت. با وجود پیشرفته بودن رادارها و شنود الکترونیکی، این ناو حتی می‌توانست از ناوهای حاضر دیگر منطقه برای شناسایی این هواپیما استفاده کند و حتی می‌توانست تماس رادیویی خلبان با مرکز تهران و امارات را شنود و آن را شناسایی کند.

""

هدف آمریکایی‌ها فشار به ایران برای قبول قطعنامه ۵۹۸ بود

وی در پاسخ به این ادعای آمریکایی ها که می گفتند این هواپیما را با هواپیمای جنگی F14 اشتباه گرفته‌اند، گفت: طول هواپیمای ایرباس ۳۰۰، ۱۷۷ فوت است در حالی‌که طول هواپیمای F14 نصف این هواپیماست و این ادعا کاملا رد می‌شود و حتی اگر آن را قبول کنیم، تماس رادیویی این هواپیما با مرکز تهران و امارات قابل شنیدن در سامانه‌های شنود ناو وینسنس بود و به راحتی می‌توانستند از تجاری بودن این هواپیما اطمینان حاصل کنند. مسئله دیگر که مطرح است، این است که در زمان اصابت موشک ها به هواپیما، این هواپیما در حال اوج‌گیری بوده است و ادعای انتحاری بودن حرکت آن به هیچ‌وجه پذیرفتنی نیست و حتی در آن زمان، دو ناو دیگر تجاری بودن این پرواز را به ناو وینسنس اعلام کردند، اما کاپیتان این ناو توجهی نمی‌کند و دستور از قبل صادر شده را اجرا می‌کند. هدف آمریکایی‌ها فشار بر ایران برای قبول قطعنامه ۵۹۸ بود.

 

شورای امنیت فقط ابراز تاسف کرد

چهارسال بعد روزنامه «نیویورک تایمز», در گزارشی که حاوی چندین نکته تازه بود نوشت: ناو وینسنس در آب‌های فلات قاره ایران بوده است نه در آب‌های بین‌المللی و پنتاگون (وزارت دفاع آمریکا) در آن زمان بر این حقیقت سرپوش گذاشته است. متعاقب این اقدام غیر انسانی ناو آمریکایی، روز ۱۴ تیر ۱۳۶۷ جمهوری اسلامی ایران طی نامه‌ای به رئیس شورای امنیت خواستار تشکیل جلسه فوری شورا برای رسیدگی به موضوع شد. شورای امنیت فقط با صدور قطعنامه‌ای از هدف قرار گرفتن هواپیمای مسافربری و غیر نظامی ایرانی در پرواز برنامه ریزی شده بین المللی ۶۵۵ را با ۲۹۰ سرنشین به وسیله موشک ناو جنگی ایالات متحده َآمریکا، ابراز تاسف کرد.

جمهوری اسلامی ایران علاوه بر شورای امنیت و شورای ایکائو، شکایت خود را در دیوان بین المللی دادگستری لاهه نیز مطرح کرد. تشکیلات تخصصی سازمان ملل متحد یعنی ایکائو (سازمان هواپیمایی کشوری بین المللی) نیز از مسائل سیاسی دور نماند و به جای بررسی فنی و ارائه طریق به شورای امنیت به ابراز تأسف و تسلیت به بازماندگان این حمله ناجوانمردانه بسنده کرد. با اثبات عمدی بودن این جنایت آشکار و غیر انسانی نه تنها هیچ‌کدام از خدمه ناوجنگی وینسنس تحت پیگیرد قرار نگرفتند بلکه فرمانده این ناو کاپیتان راجرز در پایان خدمت خود برای هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایرانی و متلاشی کردن ۲۹۰ تن از سرنشینان این هواپیما، مدال گرفت.

هر ساله بزرگداشت شهدای این پرواز در سواحل خلیج فارس برگزار می‌شود و در این راستا خانواده قربانیان هر ساله برای بزرگداشت شهدای خود آب‌های خلیج فارس را گلباران می‌کنند.

منبع : تسنیم

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا